Bob Peeters nieuwe coach van Cercle Brugge

Bob Peeters is de nieuwe coach van Cercle Brugge, en dat mag wel een verrassing heten. De opgeschoten ex-spits van onder meer Genk en Lierse is slechts 36 jaar. Voorheen was Peeters beloftecoach bij AA Gent. Onder Preud’Homme leerde hij veel bij en ontwikkelde zich tot  trainer. Peeters kreeg  de kans om Preud’Homme te volgen naar zijn nieuwe club Twente, als hulptrainer maar daarvoor bedankte hij. De functie als T1 leek hem veel aantrekkelijker.

Cercle Brugge begint stillaan een reputatie op te bouwen wat betreft haar trainers. Nadat Glenn De Boeck enkele jaren geleden als jonge trainer zijn kans kreeg, krijgt nu opnieuw een jonge trainer zijn kans. Bob Peeters heeft nog geen enkele ervaring als hoofdcoach. Toch doet Cercle er fantastisch aan om hem deze kans te geven. Bob Peeters schuwt het harde werken niet. Als speler was hij al niet vies om zich volledig te geven voor de groep. Ook bewees Peeters al in verschillende tvprogramma’s rond voetbal dat hij over een tactisch inzicht beschikt. Daarbij komt nog eens dat Peeters goedlachs is wat de sfeer in een groep sterk bevordert. Ook is Peeters een echte motivator. Hij begeestert zijn spelers meteen.

Toch is het nog afwachten hoe hij het zal doen als hoofdcoach. Het is immers niet eenvoudig om de volledige verantwoordelijkheid te dragen van het technische luik van een club. Ook wat betreft communicatie naar buiten uit en naar de pers toe heeft Peeters nog weinig ervaring. Toch is deze zaak een goede zaak voor het Belgisch voetbal: een jonge Belgische trainer die zijn kans krijgt in éérste klasse, die op zijn manier zijn passie voor het spel kan overdragen, dat kunnen we alleen toejuichen…

Gilbert legt basis voor eindoverwinning

Vandaag is de Ronde van Belgie van start gegaan met een overwinning van Philippe Gilbert. De Belg van Omegha-Pharma was aan de aankomst de snelste van een select groepje. Uiteraard is hij ook de eerste leider. Met op de voorlaatste dag een tijdrit in het vooruitzicht deed Gilbert er vandaag erg verstandig aan om al tijd te pakken op zijn concurrenten voor de eindoverwinning. Hij koos voor een lange ontsnapping, die niet verwacht werd stand te houden. Toch bleven de vluchters nog 17 seconden voor op het. Met de bonificatieseconden aan de streep en onderweg krijgt Gilbert nu een serieuze voorsprong  van om en bij de 30 seconden. Gilbert koos vandaag naar eigen zeggen voor de aanval omdat het te gevaarlijk was in het peloton. Naar mijn mening schuilt er meer achter. Gilbert is gebrand op de eindzege. Het op voorhand ingecalculeerde tijdsverlies in de tijdrit compenseerde hij vandaag door tijd te nemen. En niemand die hem in de laatste ardennenrit er nog af zal rijden…

Dé deal van de transferperiode

Romelu Lukaku heeft zijn contract verlengd tot 2015 bij Anderlecht. De 17-jarige Belg krijgt zo een loonsverhoging en kan zo verder progressie maken in een stabiele omgeving. Deze contractsverlenging kan wel eens de beste move worden van anderlecht van deze transferperiode. Anderlecht bewijst zo dat het aan de toekomst van de club wil werken, maar ook aan de toekomst van het Belgisch voetbal. Al te vaak worden jonge talenten al vroeg weggeplukt door buitenlandse clubs die kapitaalsterk zijn. Anderlecht laat zien dat dat het sterk op zijn benen staat en dat het toch supertalenten kan vasthouden. Dat was nochtans geen sinecure. De volgende topclubs staan naar verluid in de rij voor Romelu Lukaku: Inter, AC Milan, Real Madrid, Barcelona, Arsenal, Chelsea, Everton en Manchester City…

Diego gaat alleen aanvallen

Nog exact 19 dagen en het WK voetbal in Zuid-Afrika gaat van start. Wie de selectie van coach Diego Maradonna hoorde viel bijna achterover. Zowel Cambiasso en Zanetti, twee sterkhouders van Champions leaugewinnaar Inter Milaan werden niet geselecteerd. Beide spelers bewezen in het verleden om mee de solide fundamenten te vormen van het nationale elftal van Argentinie.

Maradonna waant zich nog te veel in 1986, toen hij zijn land haast op zijn eentje naar de wereldbeker loodste. Nu ziet hij in Messi zijn evenbeeld, een nieuwe Maradonna 24 jaar na datum. Mardonna opperde zelfs de volgende tacktiek: “Alle ballen moeten naar Messi”.

Alles op één man afschuiven is in het hedendaagse voetbal ondenkbaar geworden. Maradonna vergeet dat het internationale voetbal geevolueerd is en dat het voetbal niet meer zo is als in 1986.

Ook is Maradonna te aanvallend ingesteld, op het naieve na. Naast Messi neemt hij in de aanval ook Tevez, Higuain, Milito en Aguero mee naar Zuid-Afrika.

Aanvallend voetbal is mooi als er een bepaald evenwic ht bestaat. Aan Maradonna om te bewijzen dat hij wel degelijk beseft dat we in 2010 leven nu..

Wies Jaspers

Giro op zijn kop

We gaan de laatste week in van de giro. Het is lang geleden dat de giro nog eens zo spannend is geweest. Met verschillende bergritten achter de rug, waaronder de moordende aankomst op de Zoncolan ligt er nog maar weinig vast in het klassement. Meer zelfs, na twee weken staan er nog steeds twee nobele onbekenden helemaal bovenaan het klassement. Waar iedereen Basso en Evans bovenaan verwachtte rond deze periode, moeten zij allebei nog meer dan drie minuten goedmaken. En dat met nog maar zes dagen koers in het vooruitzicht.

Deze onverwachte spanning laat in de giro is moeilijk te verklaren. Andere jaren was de beslissing rond deze periode al lang gevallen. Misschien heeft het te maken met de Ronde Van Camifornie die rond deze periode wordt gereden. Die wedstrijd wint alsmaar meer aan belang waardoor meer en meer goede renners daar gaan rijden. Dat zorgt ervoor dat de topploegen in deze giro niet op volle sterkte zijn afgezakt. Dat maakt dat de grote ploegen de wedstrijd dan weer moeilijker kunnen controleren waardoor de lange ontsnappingen meer kans krijgen. Daardoor staan er nu twee tamelijk onbekende renners bovenaan, en dat maakt de giro nu nog razend spannend… 

Wies Jaspers

Waar wielrennen op het web?

Wielrennen in Vlaanderen is heilig. Vlaanderen kent een rijke cultuur wat betreft wielrennen en op het vlak van verslaggeving is er dan ook een duidelijke evolutie waarneembaar. Door de jaren heen is er in Vlaanderen een echte koerstaal gecreëerd, met specifieke termen en uitdrukkingen. Haast iedereen kent ondertussen de betekenis van die verschillende termen. Je kan ze zelfs clichés noemen. De taal is ook erg uitgebreid en beschrijvend. Dat hoeft immers niet te verbazen. De verklaring daarvoor is dat wielercommentatoren tegenwoordig ettelijke uren moeten volpraten tijdens een uitzending. Niet moeilijk dat hun taal dan nogal bloemlezerig lijkt.

 Journalisten zijn geneigd om die beschrijvende taal over te nemen, in elk medium. Ook neemt men die taal over op het web. Maar dat vormt nu net een conflict. Het web is nu net een medium waarbij de gebruiker  snel en efficiënt concrete informatie wil. Wanneer men bij een tekst op het web niet snel to the point komt, haakt de lezer nogal vlug af. Daarom moet een tekst op het internet gebald zijn, ontdaan van alle overbodigheid. En daar wringt nu net het schoentje wat betreft wielerverslaggeving op het web.

 Voor sportwebsites in Vlaanderen is het dus een moeilijke evenwichtsoefening wat betreft verslaggeving over wielrennen. Enerzijds verwacht de liefhebber de typische taal met een uitgebreide beschrijving, veel informatie en best van al aan elkaar geschreven in een vlotte stijl. Anderzijds is de surfer vluchtig op zoek naar informatie, en klikt die weg wanneer het te langdradig wordt of wanneer hij niet meteen alle belangrijke informatie krijgt te lezen.

 Op deze tegenstrijdige verwachtingen van de surfer reageren Vlaamse sportwebsites nogal verschillend. We kunnen een eenvoudige opdeling maken in twee soorten sites.

 De ene soort site brengt uitgebreid verslag, aan de hand van lange artikels, gebruik makend van de typische wielertaal. Niet toevallig zijn deze sites vaak verbonden aan kranten. Een typerend voorbeeld hiervoor is sportwereld.be Deze site is gekoppeld aan Het Nieuwsblad. Deze site kiest bewust voor lange, uitgebreide artikels over wielrennen en maalt niet om de vluchtigheid van het medium Internet. Ook zijn er vele blogs te vinden waar men veel uitgebreide opiniestukken kan lezen

 De andere soort sportsite brengt eerder droog verslag uit over wielrennen. Aan de hand van korte artikels wordt enkel essentiële informatie gegeven, zonder dat men vervalt in lange analyses en commentaren. Een voorbeeld hiervoor is sporza.be, niet toevallig losstaand van een krant.

 De verschillende aanpak van websites is logisch te verklaren. Langs de ene kant zijn er sites die vasthangen aan een krant, die uitgebreide artikels brengen. Deze sites hebben een eigen redactie en kennen een cultuur van geschreven artikels. Of te wil is men hierbij nog niet vertrouwd met de noden van een webgebruiker, ofwel wil men hier bewust een vervanging zijn voor de geschreven krant.

 Websites die losstaan van een redactie zoals sporza, kennen die geschiedenis van geschreven krant dan weer niet. Daarom kiest het voor kortere artikels. Sporza maakt ook meer gebruik van het medium internet. Zo maakt het ook gebruik van filmpjes en geluidsfragmenten.

 Concluderend kunnen we stellen dat het niet duidelijk is welke van de twee aanpakken het meest succes heeft. Beide sites hebben kennelijk een ander doelpubliek. Wie tijd heeft en graag lange artikels leest, kiest een site met een redactie. Wie snel info wil, kiest voor het de soort site zonder geschreven redactie.

Wies Jaspers

Vooruitblik Parijs-Roubaix

Het stof van vorig jaar is nauwelijks uit de longen van de renners of een nieuwe editie Parijs-Roubaix dient zich al aan. De heroïsche zegetocht van Tom Boonen ligt nog vers in het geheugen. De Hel van het Noorden belooft weer lelijk huis te houden, met aan het eind maar één gelukkige. Zondag is het alle hens aan dek. Redden wie zich redden kan.

Parijs-Roubaix is net als de Ronde van Vlaanderen echt een  koers voor Belgen. Sinds de eerste editie in 1896 mocht al 53 keer een Belg het zegegebaar maken op de wielerpiste van Roubaix. Maar dit jaar loopt het niet zo vlot voor de Belgen in het Vlaamse voorjaar. Nog geen enkele Belg wist te winnen in het Vlaamse werk.

 Vaak wordt “de mondialisering van het wielrennen” aangehaald als verklaring voor deze tendens. In alsmaar meer landen wint de wielrennerij aan populariteit, waardoor de traditionele wielerlanden concurrentie krijgen van nieuwe sterke blokken. Wielerteams uit relatief nieuwe wielerlanden als Team Sky (Brits) en BMC (Amerikaans-Zwitsers) kenden de jongste jaren een razende intrede in het peloton. Deze  evolutie tekent zich al meerdere jaren af. Toch lijkt die zich pas vanaf dit jaar voor het eerst te doen voelen in onze koersen.

Toch mag de mondialisering van het wielrennen, hoewel die ontegensprekelijk bestaat, geen excuus zijn voor de tanende prestaties van onze landgenoten. Na Tom Boonen en Philippe Gilbert gaapt er op dit moment een grote leegte. Omega-Pharma-Lotto wist dit seizoen zelfs nog geen enkele koers te winnen. Ook Quick Step greep er telkens naast in de grotere confrontaties.

 Het wielerseizoen is nog jong en scheve situaties kunnen nog rechtgetrokken worden. Aanstaande zondag in Parijs-Roubaix bijvoorbeeld al. Nu kopman Gilbert rust met het oog op de Ardeense klassiekers, zullen zondag bij Omega-Pharma-Lotto alle ogen gericht zijn op Leif Hoste. Hoste zal er zondag staan op voorwaarde dat alles meezit. Maar laat dat nu net het probleem. In Parijs-Roubaix zit het nu eenmaal zelden mee voor Hoste. In 2004 zag hij zijn winstkansen vergooid nadat hij een vlag van een supporter in het wiel kreeg, een Vlaamse vlag nota bene. Twee jaar later werd zijn tweede plaats geschrapt nadat hij de rode lichten van een spooroverweg negeerde. Ook vorig jaar zat hij tot diep in de finale in de kopgroep, tot een valpartij roet in het eten gooide.

Als er dan al iets verwacht mag worden uit Belgische hoek, kunnen we beter in het Quick Stepkamp kijken. Sinds 1995, met de overwinning van Franco Ballerini, vaardigde de ploeg van Patrick Lefevre al tien winnaars af in Parijs-Roubaix. Daarbij komt nog eens dat Boonen dit jaar het record van Roger De Vlaeminck kan evenaren. Quick Step zal dus supergemotiveerd aan de start komen.

 Bijna overbodig is het nog om Cancellara te vernoemen als kanshebber, excuseer, torenhoog favoriet. Zondag krijgt de Zwitser de uitgelezen kans om te slagen in de felbegeerde dubbel: zowel de Ronde van Vlaanderen als Parijs-Roubaix winnen in dezelfde week. Slechts negen renners lukten daar tot dusver in, de laatste dateert van 2005 met Tom Boonen. Niet toevallig allemaal Belgen, behalve één. In 1923 slaagde Heiri Suter er als eerste in om de dubbel te pakken. En ja, raad eens wat zijn nationaliteit was …

Wies Jaspers

Vooruitblik Ronde van Vlaanderen

Je voelt het aan alles, de Ronde van Vlaanderen is in zicht. Voortdurend heen en weer gepronostikeer, sportbijlagen in de krant die veel dikker zijn dan normaal, en wielerliefhebbend Vlaanderen dat zijn adem inhoudt tot zondagavond omstreeks 16u30, om dan een zucht van ultiem geluk of grote teleurstelling te slaken.

 

Wat betreft de kanshebbers trekt de lijn van de jongste jaren zich niet door. Veel namen die we vorige jaren naar voor schoven laten het dit jaar afweten. Denk maar aan Alessandro Ballan of Marcus Burghardt. Beiden ooit geroemd als opkomende Flandriens, de laatste tijd tevergeefs op zoek naar hun beste vorm. Ook zijn er jonge renners waarvan we dachten dit seizoen mee te kunnen strijden voor de overwinning. Wegens omstandigheden blijven ook zij nog een jaartje afwezig. Zowel Heinrich Haussler als Edvald Boasson-Hagen had iedereen dit jaar verwacht. Beiden moeten geblesseerd verstek geven waardoor het kransje van de  topfavorieten toch beperkt blijft.

“Wil Boonen zondag winnen, dan laat hij dat spierballengerol
vroeg in de wedstrijd beter achterwege”

En tot dat kransje behoort Tom Boonen. Hij was er dit jaar al een paar keer dicht bij en laat een erg sterke indruk. Dat vertaalde zich de afgelopen wedstrijden in spierballengerol vroeg in de wedstrijd op verschillende bergjes, wat niet altijd het beoogde resultaat had. Zondag pakt hij het onderweg best iets rustiger aan, wil hij winnen.

De E3-prijs Harelbeke wordt traditioneel gezien als de generale repetitie voor de Ronde van Vlaanderen. Niet alleen omdat het parcours vergelijkbaar is, maar ook omdat er nadien slechts een week is tot aan de Ronde. Wie daar goed is maakt veel kans goed te zijn de week erop, wanneer het echte werk plaatsvindt.

Cancellara won voor zaterdag, de E3-prijs Harelbeke, nog geen enkele Vlaamse koers. Door in de laatste kilometers simpelweg van Boonen en Flecha weg te rijden, wierp hij zich op als kandidaat nummer één voor winst in de Ronde.

Ook Juan Antonio Flecha is een ernstig kandidaat. De Spanjaard zat in de E3 samen met Boonen en Cancellara in de goede vlucht, en bewees met winst in Omloop Het Nieuwsblad zin te hebben in het Vlaamse werk. Toch toonde de Spanjaard zich in het verleden niet genoeg winnaar om echt een kans te maken zondag.
“In de E3-prijs reden Boonen, Flecha en Cancellara voluit op kop.
Toch slaagde Pozzato erin om kilometers lang alleen op tien seconden te rijden. “
Wie soms onterecht over het hoofd wordt gezien als topfavoriet is Filippo Pozzato. De Italiaan kon dit jaar nog geen potten breken, maar beschikt wel over een uitstekende conditie. In de E3-prijs reden Boonen, Flecha en Cancellara voluit op kop. Toch slaagde Pozzato erin om kilometers lang alleen op tien seconden te rijden.

Te laat verliefd
Ook The Boss zal zondag van de partij zijn. Lance Armstrong kan zijn voorliefde voor Vlaanderens mooiste nauwelijks verbergen. Zijn deelname aan de Ronde is meer dan een voorbereiding op de Tour. Wie begin april risico’s neemt op een gevaarlijk parcours, in slechte weersomstandigheden, tussen zenuwachtig gedoe, doet dat niet zomaar. Zeker niet als zijn hoofddoel pas in juli ligt. Armstrong gaat wel degelijk met ambitie van start. Net als in 2005, toen zijn voorlopig laatste deelname. Hij verdween toen al snel van het voorplan na een laatste stuiptrekking op de Berendries. Ook dit jaar zal hij geen hoofdrol vertolken. Daarvoor werd hij veel te laat verliefd op “onze koers”.

“De Ronde van Vlaanderen is eindeloos bommetjes gooien
en hopen dat het niet jouw benen zijn die ontploffen…”

De Ronde van Vlaanderen is 262 km lang afzien over smalle paadjes en kronkelende wegen. Tussen het kader hangen of dansen op de 15 hellingen tussen Brugge en Meerbeke. De koers maken, of zelf kraken in de wind en regen die zondag verwacht wordt. Vooraan de wedstrijd openbreken of achteraan gedwee de rangen sluiten. De Ronde van Vlaanderen is eindeloos bommetjes gooien, en hopen dat het niet jouw benen zijn die ontploffen…

Wies Jaspers

Spektakel op WK baanwielrennen in Kopenhagen

De blikvanger op het WK Baanwielrennen was zonder twijfel Olympisch kampioen Chris Hoy. In de Keirin veroverde de Brit zijn tiende Wereldtitel na een weergaloze sprint. Ook de Belgen reden zich in de kijker en brachten een onverhoopte medaille mee uit Kopenhagen.

Zonder Keisse, Cornu en De Ketele kwam de Belgische delegatie volledig onthoofd aan de start. Keisse brak in laatste instantie zijn sleutelbeen, Cornu werd ziek in de Ruta del Sol en geraakte niet op tijd hersteld. Kenny De Ketele kampte dan weer met een variant van klierkoorts. Veel puzzelwerk dus voor baancoach Michel Vaarten, die toch strijdvaardig bleef: ’’Onze kans op medaillewinst is natuurlijk geslonken. Toch mogen we niet opgeven. Een verrassing kan altijd.’’

Onverwacht Brons
Zijn woorden waren nog niet koud of daar was  Ingmar De Poortere. De invaller voor Iljo Keisse verraste op dag één met een vijfde plaats in de puntenkoers. Maar de grootste verrassing moest toen nog komen. Samen met Steve Schets versierde Ingmar De Poortere drie dagen later brons in de ploegkoers. Een prestatie van formaat, wetende dat het nog maar de derde Belgische medaille is op een wereldkampioenschap ploegkoers.

Hip Hoy
De prestatie van het WK kwam toch wel van Chris Hoy. Na zijn drie gouden medailles in Peking schreef de 34-jarige Brit afgelopen week weer geschiedenis. Na een fenomenale sprint in de Keirin, waarbij de renners gelanceerd worden door een derny, gaf hij iedereen het nakijken in de sprint. Zo zorgde hij al voor zijn tiende wereldtitel op de baan. Eerder haalde hij ook al titels in het tijdrijden en op andere sprintnummers.

Sir Chris
Toch was Chris Hoy al langer een ster in Groot-Brittannië. Na zijn drie gouden medailles twee jaar geleden op de Olympische Spelen in Peking ontving hij van de BBC de titel “Sports Personality of the year.” Als klap op de vuurpijl kreeg hij niet veel later een adelstitel. Sindsdien is alleen nog maar  Sir Chris Hoy op zijn plaats als je hem aanspreekt.

Non-stop spektakel

De verheerlijking van Chris Hoy in Groot-Brittannië staat in schril contrast met hoe het er bij ons aan toe gaat. Vermoedelijk hadden veel mensen zonder de val van Iljo Keisse niet eens geweten dat het WK baanwielrennen plaatsvond. Veel heeft te maken met onze voorliefde voor de Vlaamse voorjaarsklassiekers. In andere landen is de liefde voor onze klassiekers een pak minder. Daardoor gaat er daar veel meer aandacht naar de piste, en zo krijg je Hoy-toestanden. Maar die aandacht verdient het baanwielrennen helemaal. Renners op de piste brengen non-stop spektakel en leveren onwaarschijnlijke en eindeloze krachtinspanningen. Een adembenemende show die je ter plaatse van begin tot einde kan volgen vanuit je stoel. Dat is bij wedstrijden op de weg toch wel anders. Het afgelopen WK bewees dat het baanwielrennen onze aandacht volkomen verdient. 

Wies Jaspers